| by Anton | No comments

Halo 3

Kimler Oynamalı

  • Aksiyonu FPS sevenler
  • Halo 2’yi sevenler
  • Bilim kurgu ve güzel hikaye sevenler

Kimler Uzak Durmalı

  • Halo 2’yi sevmeyenler
  • Halo 1 ve 2’yi oynamamış olanlar (oynayın da gelin)

Halo ile geçen sene bu vakitler tanıştım. Bütün FPS Halo oyunların dahil olduğu Master Chief Collection’ın PC’ye geleceğini öğrendiğim zaman seriye Halo Wars ile başlamaya karar verdim.

Strateji oyunlarını sevmesem de Halo Wars güzel sinematikleri ve aksiyon odaklı oynanışı ile gönlümü kazandı. Kronolojik olarak Halo Wars ile aynı dönemde geçen, ve olayların başını anlatan Reach için epey heyecanlanmıştım. Ancak 5-6 saatlik oyun süresi, vasat hikaye anlatımı, olmayan vuruş hissi gibi sebeplerle çok büyük bir hayal kırıklığına uğradım. Halo Reach için en fazla ortalama bir oyun diyebilirim.

İlk Halo oyunu, Halo: Combat Evolved için beklentilerimi düşürmüştüm. Ama yine de göreceklerime hazır değildim… Toplam üç saatlik oyun süresi sunacak kadar bölüm vardı oyunda, ama oyun 9-10 saat sürüyordu. Birçok bölümü kopyalayıp yapıştırmıştı Bungie. Kopyalayıp yapıştırmıştı derken mübalağa etmek için söylemiyorum. Bölümlerin %70’i falan bire bir aynıydı. Üstelik çok büyük bir kısmı da aynı dar koridordan oluşuyordu. Vuruş hissi ve düzgün hikaye anlatımı bile bunu görmezden gelmem için yeterli olmadı.

Her şeye rağmen seriyi bitirmeye kararlıydım. Halo 2’ye başladığımda hiçbir beklentim yoktu artık ve ön yargılarım tavan yapmıştı. Oyun beni bu sefer de şaşırtmayı başarmıştı. Neyse ki bu defa güzel bir sürpriz oldu. Sağlam oynanış, güzel hikaye anlatımı, sıfırdan yapılmış sinematikler ve güzel bölüm tasarımları sayesinde oyunu severek oynadım. Derken ortada bitti. Bildiğiniz orta ama. Herhangi bir sonuç falan yok. Serinin üçüncü oyununun yolda olduğunu bildiğim için çok aldırmadım. Ama zamanında üçüncü oyunun yıllar sonra, yeni nesil konsollara geleceğini bilmek sinir bozucu olsa gerek.

Uzunca bir girişten sonra gelelim Halo 3’e.

Az önce belirttiğim gibi Halo 2’nin hikayesi çok orta bir yerde kalıyor. Halo 3, 2’nin kaldığı yerden devam ediyor ve üçlemeyi tatmin edici bir şekilde bitiriyor. Bu noktada hissettiğim şey Stockholm Sendromu mudur bilmiyorum ama hikayeyi severek ve heyecan ile takip ettim. Yer yer oyunu bırakmakta zorlanıp bir iki gün uykusuz kaldım (gün içinde oyun oynamaya vaktim olmuyor genelde). Hikayeden yana tek şikayetim ikinci oyuna göre biraz daha sığ olması. Karakterler, sunum falan hepsi güzel. Hatta hikayenin kendisinde de bir problem yok. Ancak bir önceki oyunda bol bol organize din eleştirisi varken burada bu tarz ağır konulardan kaçınmışlar. Daha basit bir insanlığı ve galaksiyi kurtarma hikayesinden öteye gitmiyor hikaye. Arbiter’ın arka planda kalmış olması da ayrıca üzdü.

Her Halo oyununda olduğu gibi Halo 3’ün de müzikleri şahane. Mass Effect, Unreal, Bastion gibi oyunların yanında gelmiş geçmiş en iyi oyun müzikleri listemde yer edinmeye başardı bu seri.

Serinin önceki oyunlarını oynadıysanız (ki oynamadıysanız gidin önce onları oynayın) oynanış açısından ne beklemeniz gerektiğini biliyorsunuz. Mekanikler ikinci oyunun neredeyse aynısı. Silahlar birbirinden farklı ve hemen her birisi farklı durumlarda işe yarıyor. İkinci oyunda gelen ve çok sevdiğim çift silah özelliği burada da aynen var. Favorim iki plasma rifle’ı alıp birisi ısınınca diğerine geçerek sıka sıka gitmek.

Halo’nun önemli öğelerinden araçlar da hemen hemen önceki oyunları ile aynı. Fare ile arabaları yönlendirmek en başta zor olsa da alışınca eğlenmeye başlıyorsunuz. Artı olarak birinci ve ikinci oyunda olan, kontrollerinden tiksindiğim Banshee gitmiş (en azından hikaye modunda yok).

Dikkatimi çeken bir başka konu da dost karakterlerin yapay zekası oldu. Birçok durumda sizin yardımınıza ihtiyaç duymadan kendi başlarının çarelerine bakabiliyorlar. Ortalıkta dolanıp yolumu bulmaya çalışırken, birkaç askerin sonraki odaya gidip kendi başlarına bütün düşmanları temizlediğine şahit olduktan sonra ayrı bir saygı duydum.

Videolardan da görebileceğiniz gibi Xbox 360 için çıkan bu oyunun görselleri çok güzel bir şekilde elden geçmiş. Tek şikayetim ikinci oyunda olduğu gibi sinematiklerin sıfırdan yapılmamış olması.

Vasat bir şekilde başlayıp ikinci oyun ile toparlayan orijinal Halo üçlemesi güzel bir oyun ile son bulmuş. Özellikle ikinci oyunu sevmediyseniz burada fikrinizi değiştirecek bir şey yok. Ama birinci oyunu oynayıp da vazgeçmeyin derim, ikinci ve üçüncü oyunda çekeceğiniz acıların karşılığını alacaksınız.

Leave a Reply